Kranenburg – Nijmegen

Vandaag begin ik aan mijn laatste stuk van het Streekpad Nijmegen. Deze laatste etappe loop ik niet alleen, maar met Susan.  We starten in Kranenbrug bij de Stufenhallen Kerk. Deze kerk is een van de meest eerbiedwaardige Godshuizen in het gebied tussen de Rijn en de Maas. De kerkzaal is rijkelijk ingericht met altaren, beelden en schilderingen (uit 600 na Chr.) Al sinds 1308 is Kranenburg een bedevaartsstadje.

Na een heel klein stukje centrum gaat de wandeling over de Via Romana. Dit is de oude Romeinse weg tussen Nijmegen, Kleve en Xanten. Na de val van het Romeinse Rijk is de Via Romana belangrijk gebleven als handelsroute.

Na een paar kilometer over de oude Romeinse weg te hebben gelopen, komen we in het Duitse plaatsje Wyler. Opvallend zijn de vele vogels in het natuurgebied rondom Wyler. Torenvalken en vele Ooievaars vliegen constant over ons heen. Een erg mooi gezicht.

Na Wyler verlaten we Duitsland en lopen we stijl omhoog de Duivelsberg op, een beruchte berg bij vele wandelaars. Deze 75,9 meter hoge heuvel behoorde tot 1949 tot het Duitse dorpje Wyler in de gemeente Kranenburg. Na de Tweede Wereldoorlog behoorde de Duivelsberg tot de vele kleine gebieden die Nederland op 23 april 1949 ten koste van Duitsland annexeerde. In tegenstelling tot de andere gebieden werd de Duivelsberg op 1 augustus 1963 niet teruggegeven aan Duitsland, maar bleef het Nederlands grondbezit. Behalve het Streekpad Nijmegen lopen ook het Pieterpad en Rivierenpad over de Duivelsberg. Voor de naam Duivelsberg bestaan verschillende verklaringen. Volgens een van de overleveringen heeft op de top van de berg een offerplaats voor heksen gelegen.

Eenmaal weer onderaan de Duivelsberg steken we de N325 over en lopen we langs het Wylerbergmeer. Daarna gaat het pad over de Querdamm richting de Thornsche Molen. Over de lange Kerkdijk lopen we richting de Ooij. Dit kleine dorp gelegen in het hart van de Gelderse Poort staat bekend om zijn natuur. Bij hotel-restaurant Oortjeshekken besluiten we te pauzeren.

Na de pauze gaat het verder door het moeras- en natuurgebied Groenlanden, dat onderdeel uitmaakt van het grotere natuurgebied de Gelderse Poort. Bij Groenlanden lopen we u over de ‘Defensiedijk’. De dijk was nog niet zo lang geleden onderdeel van de IJssellinie, die in de Koude Oorlog (1950-1968) ons land moest beschermen tegen een Russisch offensief! De linie berustte op het principe van stromende inundaties.

We lopen langs de Vlietberg en door de Ooyse schependom tussen de Galloway runderen en Konik paarden door. Het gebied ligt in de Ooijpolder aan de Waal. Na het natuurgebied bereiken we de grens met Nijmegen. We lopen een stukje langs de Waal en gaan omhoog door het Valkhofpark. Het is een van de oudste stadsparken van Nederland. Het park is aan het einde van de achttiende en begin negentiende eeuw aangelegd op en rond de resten van de Valkhofburcht. Het is ontworpen in Engelse landschapsstijl door de Haarlemse landschapsarchitect J.D. Zocher senior. In het park bleven van de burcht de Sint-Nicolaaskapel bewaard en resten van de Sint-Maartenskapel, ook wel de Barbarossaruïne genoemd.

Via de Veerpoortrappen gaan we weer omlaag en lopen weer een stuk langs de Waal tot aan de Grotestraat. Hier lopen we weer omhoog. We komen uit bij de St. Stevenskerk. Met de bouw van de kerk werd omstreeks het midden van de 13e eeuw begonnen. In 1273 werd de kerk gewijd door Albertus Magnus, de wijbisschop van Keulen. Van deze romaans-gotische kerk resteren de onderbouw van de toren en de meest westelijke traveeën van het schip.

De wandeling gaat verder door de Lange Hezelstraat, de straat staat bekend als de oudste winkelstraat van Nederland. Onderaan de straat gaan we linksaf door het Kronenburgerpark, een park in het centrum van Nijmegen. Waar het park de Parkweg raakt staan de resten van de middeleeuwse omwalling met de Kruittoren.

Vanaf het park lopen we richting station, het eindpunt van het Streekpad.

Continue Reading

Malden – Kranenburg (DLD)

Omdat ik vroeg thuis wilde zijn ben ik vandaag heel vroeg begonnen aan deze wandeling. Rond kwart over zeven arriveerde ik in Malden. Vanaf de Molensingel liep ik al heel snel de bossen van Heumensoord in, het was nog erg donker in het bos. Ik loop om zweefvliegveld Malden heen richting de Molenhoek en het Jachtslot Mookerheide. Wanneer ik de Mookerhei oploop begint het gelukkig ook wat lichter te worden. De Mookerheide of Mookerhei is een bos- en heidegebied ten oosten van Mook in de Nederlandse provincie Limburg op een hoogte van ca. 50 meter, ten zuiden van Nijmegen. Op de Mookerheide vond in 1574 de Slag op de Mookerheide plaats. Lodewijk van Nassau en Hendrik van Nassau, twee jongere broers van Willem van Oranje, vochten hier tijdens de Tachtigjarige Oorlog tegen de Spanjaarden. Het bosgebied tussen Nijmegen en Mook was vroeger een grote heide, die in zijn geheel de Mookerheide werd genoemd. Ter hoogte van Molenhoek is de Heumense Schans nog terug te zien in het landschap.

Na de schitterende vergezichten vanaf de hei loop ik door de Startse- en Zevendal. Deze zijn gevormd in de ijstijd. Regen en smeltwater stroomden van de gletsjer en vormde erosiegeulen en beekdalen. Na de ijstijd verdween regenwater gewoon in de bodem en kwamen de dalen droog te liggen; vandaar dat deze dalen nu ‘droogdalen’ worden genoemd.

Vanaf de Plasmolen gaat het weer bergopwaarts, tot nu toe is er op de route nog vlak stuk geweest, het is soms flink klimmen en dalen tijdens deze wandeling. Ik loop verder over de Sint Jansberg. De berg is een voormalig landgoed met hellingbossen en akkers op de stuwwal van Nijmegen. De bouwlanden zijn met houtwallen omgeven. De bermen van enkele holle wegen, die het bouwland doorsnijden, hebben een interessante vegetatie. De hoogste punten zijn de Kiekberg (77 meter) en de Sint-Maartensberg (66 meter). Ik tref hier diversen bronnen, beekjes en vijvers aan.

Nadat ik de bossen van de Sint Jansberg ben uitgelopen kom ik uit in wijndorp Groesbeek. De boeren zijn de druivenstruiken aan het bewerken voor de nieuwe oogst deze zomer. Sinds 2001 is er in Groesbeek sprake van wijnbouw. Het heuvelachtige gebied en de goede lössgrond blijken, samen met de nieuwe druivenrassen, een goede basis te zijn voor heerlijke rode en witte kwaliteitswijnen. De heuvels en dalen van Groesbeek vormen de noordwestelijke van de Nederrijnse heuvelrug. Deze is zo’n 200.000 jaar geleden tijdens de voorlaatste ijstijd, het Saalien, ontstaan. Ter hoogte van het huidige Groesbeek kwam het gletsjerijs tot stilstand. Op het hoogste punt meet Groesbeek ruim 95 meter boven het NAP.

Na Groesbeek ga ik de grens met Duitsland over en kom in het Reichswald of Rijkswoud. Dit is een glooiend bosgebied tussen Kranenburg, Kleef en Goch in Noordrijn-Westfalen langs de Nederlandse grens met als hoogste top de 96 meter hoge Rupenberg. Vaste bewoners zijn reeën, edelherten en wilde zwijnen. Tijdens een vorige wandeling in het woud kwam ik zwijnen tegen, vandaag helaas niet.

De wandeling gaat een aantal kilometer door het Reichswald. Wanneer ik er weer uit loop ben ik zo goed als in Kranenburg. Kranenburg werd in de 13e eeuw gesticht door de Graven van Kleef. Door de vondst van een ‘wonderbaarlijk kruis’ kreeg de plaats in 1308 betekenis als bedevaartsoord. Nog jaarlijks vindt een kruisprocessie plaats als hoogtepunt van de bedevaart van Kranenburg. In 1370 kwam het gebied van Kranenburg, dat tussendoor aan de ‘Heren van Horn’ verpacht was geweest, terug aan Kleef. In deze tijd bestond in het stadje een eerste vestingwal. Rond 1400 werd er een nieuwe burcht gevestigd met een stenen vestingmuur en twee poorten. Het aantal torens is niet bekend; wel weet men dat de meest zuidelijke toren als windmolen gebruikt werd. In 1991 werd de spoorlijn Nijmegen – Kleef opgeheven. In voormalig Station Kranenburg, waar deze lijn ook een halteplaats had, zijn nu een restaurant en een informatiecentrum over de Gelderse Poort gevestigd.

In Kranenbrug centrum neem ik de bus terug naar Nijmegen. Met al dat klimmen en dalen was het vandaag een behoorlijk pittige wandeling.

Continue Reading