Rond 09.45 uur kom ik aan op het station van Coevorden, vandaag gaat de route naar Hardenberg. Het eerste stuk loop ik over een industrieterrein. Op het Klooster ga ik linksaf en loop ik langs de rand van Coevorden. Wandelend door een klein natuurgebied kom ik bij de Poort van Drenthe, deze poort geeft de grens van Drenthe en Overijssel aan (al ligt hij in het echt ongeveer een km verder).
Het pad gaat nu verder in Overijssel, over een graspad ga ik verder langs een afwateringskanaal. In buurtschap Haandrik kom ik uit bij een punt waar het kanaal Almelo de Haandrik, de Vecht en de spoorlijn Zwolle-Emmen elkaar kruizen. De naam De Haandrik is afgeleid van een huisnaam. Van 1905 tot 1930 had De Haandrik aan de door de NOLS aangelegde spoorlijn Zwolle – Stadskanaal een eigen stopplaats. De oude spoorbrug is van het type draaibrug, maar die is vastgezet toen de scheepvaart door de Overijsselse Vecht ten einde kwam.
Na het kanaal volgt er een stille landweg met prachtige boerderijen. Een paar kilometer volg ik deze weg en kom uit in Gramsbergen. Dit stadje wordt sinds prehistorische tijden bewoond en in het Cultuur Historisch Informatie Centrum Vechtdal worden gebruiksvoorwerpen tentoongesteld waarvan sommigen dateren van 8000 v. Chr. Je waant je even terug in de tijd wanneer je door het stadje wandelt. De straat met langste straatnaam van Nederland bevindt zich in Gramsbergen: de Burgemeester Baron van Voerst van Lyndenstraat. Op een terras van een café aan het water neem ik een rustpauze. Ik neem een kop koffie met een plak heerlijk zelfgemaakte kruidkoek.
Na de pauze ga ik verder en kom langs een houten aanwijzingsbord die aangeeft waar ik me ten opzichte van het Pieterpad bevind. Via bochtige weggetjes met alweer mooie boerderijen loop ik richting Ane. In 1227 vond er De Slag bij Ane plaats. Dit was een veldslag tussen een ridderleger van de bisschop van Utrecht, Otto van Lippe, en de troepen van burggraaf van Coevorden, Rudolf II van Coevorden. Laatstgenoemde werd gesteund door Drentse boeren. De Drenten wisten het leger van de bisschop te verslaan, waarbij de bisschop zelf sneuvelde. De slag wordt beschreven in de zogenaamde Narracio uit 1232.
Over een oude klinkerweg kom ik mede Pieterpad wandelaars tegen, samen met hen loop ik het Engelandsche Bosch in. Deze naam heeft overigens niets met Engeland te maken, letterlijk betekent het: Bos bij weiland, het weiland droeg de naam Engeland. Na het bos steken we een grote weg over en lopen langs de Vecht naar Hardenberg. Op de Markt eindigt de etappe. Ik neem afscheid van de dames en ga met de trein terug naar Nijmegen.
