27 december 2015
Vandaag staat de etappe van Amersfoort naar Baarn op het programma. Vanaf het station loop ik terug naar de Koppelpoort, het officiële beginpunt van deze route. De oude stad vormt een mooie start. Via het Gildenkwartier en de Jerusalembuurt wandel ik Amersfoort uit. Opvallend is hoe bekend het daar oogt. De witte, betonnen naoorlogse woningen doen sterk denken aan de Jerusalembuurt in Nijmegen. Even lijkt het alsof ik door een stukje thuis loop.
Via de Van Boetzelaerlaan verlaat ik de stad en al snel verandert het karakter van de route. Wat volgt is een lang, recht stuk over de Coelhorsterweg en de Slaagseweg. Bijna tien kilometer asfalt, met weinig afwisseling. Hier en daar een boerderij, maar verder vooral rechttoe rechtaan. Het soort kilometers dat je vooral maakt op wilskracht en ritme.
Het had wellicht anders kunnen zijn als de Krachtwijkerweg open was geweest, maar nu blijft het bij een vrij eentonig traject. Niet elke etappe heeft hoogtepunten, en dit is er zo één.
Pas bij de brug over de Eem verandert het gevoel. Daar loop ik Baarn binnen en komt er weer wat variatie in het landschap. Langs het water en door het Cantonspark krijgt de route opnieuw wat karakter.
Uiteindelijk bereik ik het station van Baarn. Deze etappe zal niet de boeken ingaan als de meest inspirerende, maar ook dit hoort bij een langeafstandspad. De minder mooie stukken maken de mooie des te waardevoller. Eén ding is zeker: dit deel heb ik gehad.
