26 december 2015
Op tweede kerstdag loop ik het Utrechtpad van Scherpenzeel naar Amersfoort. Eigenlijk had de dag er heel anders uit moeten zien. Het plan was om naar een weekendhike in Oldenzaal te gaan. Maar nog vóór Dieren komt de trein tot stilstand. Er wordt omgeroepen dat er een aanrijding heeft plaatsgevonden. We keren terug naar Arnhem en al snel wordt duidelijk dat omreizen te veel tijd gaat kosten. Dan neem ik een besluit: vandaag wordt het gewoon wandelen.
Ik begin bij de kerk van Scherpenzeel en loop direct het landgoed van Huis Scherpenzeel op. De rust van het park vormt een scherp contrast met de onrustige start van de dag. Via een brug kom ik bij het Valleikanaal, dat ik een tijdlang volg. Het kanaal, aangelegd tussen 1935 en 1941, diende zowel voor de afwatering van de Gelderse Vallei als voor de versterking van de Grebbelinie. Het water ligt er nu rustig bij, maar de geschiedenis erachter is duidelijk voelbaar.
De route voert me over de Grebbeliniedijk en door weilanden, via allerlei overstapjes. Opeens sta ik bij een gereconstrueerde loopgraaf. Deze werd in 2005 aangelegd als herinnering aan de verdediging van Nederland, zestig jaar na de bevrijding. Ik neem de tijd om erdoorheen te lopen. Het geeft een indruk van hoe soldaten zich hier ooit bewogen, beschut maar kwetsbaar tegelijk.
Daarna vervolg ik mijn weg over de dijk. Het is opvallend warm voor tweede kerstdag. Mijn jas kan al snel uit. De route volgt de Heiligenbergerbeek, een lange waterloop die zijn naam dankt aan het landgoed waar hij langs stroomt, net ten zuiden van Amersfoort.
Via landgoed Den Treek-Henschoten kom ik in het Treekerbos. Het landschap verandert opnieuw, met vennen en heidevelden die elkaar afwisselen. Over de A28 steek ik door naar landgoed Nimmerdor, een buitenplaats uit de zeventiende eeuw, aangelegd in opdracht van jonkheer Everard Meyster.
Langzaam nadert Amersfoort. Via Park Randenbroek en opnieuw langs de Heiligenbergerbeek loop ik de stad binnen. Over de Monnickendampoort bereik ik het historische centrum. Bij de Koppelpoort voel je dat je echt bent aangekomen. De stad omarmt je als het ware na een dag door natuur en geschiedenis.
Vanaf daar loop ik naar het station. Een dag die anders begon dan gepland, maar uiteindelijk precies bracht wat het wandelen zo bijzonder maakt: flexibiliteit, onverwachte wendingen en toch weer een mooie etappe afgerond.
