20. Vierlingsbeek – Swolgen

18 oktober 2015

Ik verlaat Vierlingsbeek en steek via een houten bruggetje de Molenbeek over. Het water stroomt rustig onder me door, terwijl de dag zich opnieuw ontvouwt. Langs het Afleidingskanaal wandel ik verder, voorbij het natuurgebied Het Makken, genoemd naar het voormalige kasteel dat hier ooit stond. Het landschap is open en kalm, met hier en daar herinneringen aan wat er vroeger was.

Niet veel later bereik ik het buurtschap Holthees. Dit kleine dorp ontstond rond een middeleeuwse kapel, die al in 1359 werd genoemd. In het dorp sta ik even stil bij een indrukwekkend oorlogsmonument. Het is zo’n plek die vanzelf vraagt om een moment van rust en aandacht.

Kort daarna loop ik Smakt binnen. Dit dorp staat bekend als bedevaartsoord van de heilige Sint-Jozef, het enige in Nederland. Rond zijn naamdag in maart trekken pelgrims hierheen om de kleine kapel te bezoeken. Zelfs nu, buiten die periode, hangt er een bijzondere sfeer.

Even verder steek ik via een brug de Loobeek over en ben ik weer in Limburg. Een stukje volg ik de spoorlijn tussen Nijmegen en Venlo, waarna ik de Boschhuizerbergen inloop. Dit gebied bestaat uit bebost stuifzand en droge heide. Het landschap voelt ruwer, natuurlijker, alsof het minder is ingeperkt.

Via een open veld kom ik bij landgoed Geysteren. Hier verandert de sfeer opnieuw. Brede bospaden en strakke beukenlanen geven het geheel een bijna statig karakter. Ik passeer de Oostrumse beek Rosmolen en wandel verder richting Wanssum.

Langs oude waterlopen en voormalige Maasbeddingen bereik ik Meerlo. Daar loop ik over een erf waar een prachtig kasteeltje met poort staat. Het oogt bijna sprookjesachtig, verscholen in het groen.

Via het buurtschap Keuter zet ik koers richting Swolgen. In de verte verschijnt de kerktoren al als herkenningspunt. Ondertussen begint het zachtjes te regenen, alsof de dag rustig wordt afgesloten.

Ook deze etappe blijkt weer vol afwisseling te zitten. Van kleine dorpen en historische plekken tot natuurgebieden en landgoederen. Terwijl ik Swolgen nader, voelt het als een waardig einde van opnieuw een mooie wandeldag.