17 oktober 2015
Vandaag besluit ik twee etappes te combineren, in totaal zo’n tweeëndertig kilometer. Van Groesbeek naar Gennep en daarna door naar Vierlingsbeek. Het voelt als een flinke uitdaging, maar wel één die haalbaar moet zijn.
Rond acht uur vertrek ik uit Groesbeek. De ochtend is mistig, de wereld nog wat vaag en ingetogen. Al snel laat ik het dorp achter me en loop ik de bossen in, richting de Sint-Jansberg. Met zijn vijfenzeventig meter hoogte is het geen enorme berg, maar door de steile hellingen voelt het toch als een serieuze klim. Hier ontspringen verschillende beken en bronnen, en het landschap draagt duidelijk de sporen van de Maas, die hier ooit haar invloed heeft gehad.
Via smalle, kronkelende bospaadjes en langs kleine vennetjes werk ik me een weg door het gebied. Het is stil, bijna verstild door de mist die nog tussen de bomen hangt. Aan de oostkant verlaat ik de Sint-Jansberg, en het landschap opent zich. Voor me ligt het voormalige stroomgebied van de Rijn, vlak en uitgestrekt.
De route vervolgt over de Grensweg. Links ligt het hoge, donkere Reichswald in Duitsland, rechts het open en vlakke landschap van Noord-Limburg. Het contrast is opvallend en maakt deze weg bijzonder, ook al is het een lang, recht stuk.
Na ongeveer een half uur kom ik bij een viersprong. Hier sla ik rechtsaf en volg een lange, vrij monotone weg richting Gennep. Het is zo’n stuk waar je vooral meters maakt. Uiteindelijk bereik ik de brug over de Niers, een snelstromende beek die me het centrum van Gennep binnen leidt.
Hier neem ik een pauze. Tijd voor koffie en iets te eten. Even zitten, de benen laten rusten en de eerste etappe laten bezinken. Daarna is het tijd om weer op pad te gaan. De tweede helft van de dag wacht, richting Vierlingsbeek.
