It's better to travel one mile, than to read a thousend books
Vanaf station Boxtel liepen we langs de rand van de Kampina en door De Mortelen, beide gebieden liggen in het hart van het Nationaal Landschap het Groene Woud. In de Kampina volgde we een klein stukje van het riviertje de Beerze . Vervolgens ging de tocht langs de Koevertscheloop richting de Mortelen. De Mortelen, bestaat uit een afwisseling van landbouwgrond en kleine bospercelen. Via Heerenbeekloop, Lennisheuvel en langs Kasteel Stapelen liepen we weer terug naar Boxtel.
Stil en geheimzinnig is het er normaal in het Speuldersbos, niet op deze zonnige zaterdagmiddag. Voor sommigen is het bos zelfs het mooiste bos van Nederland. Het is een van de laatste restanten van een Malebos in Nederland. In de Middeleeuwen waren deze bossen gemeenschappelijk bezit van de boeren uit de omgeving. Er waren speciale boswetten waarin stond hoeveel de boeren mochten kappen en hoeveel varkens men er naar eikels mocht laten zoeken. Nu leven er vooral veel herten, wilde zwijnen en 2 wolfen, die we niet hebben gezien :-).
Omdat het hout uit het bos veel voor de bouw werd gebruikt, werden vooral de rechte bomen en takken gekapt. De kromme bomen bleven zo over. Op verschillende plekken in de wandeling is dat nog goed te zien. De grillig gevormde bomen en takken bieden een onwerkelijke aanblik. We wandelen al klimmend en dalend door en langs de dansende bomen, dan gaan we een stuk door een heel afwisselend loofbos, wat hier en daar wordt onderbroken door een open veldje. Na een paar kilometer komt het pad bij de heide en die is in ieder jaargetijde mooi. Hierna lopen we weer van de hei af en het pad zelf vormt een scherpe scheiding tussen loofbomen en hoge dennen. We lopen richting buurtschap Drie. Dit buurtschap werd in 855 al vermeld onder de naam Thri.
Daarna gaan we richting ‘t Solse Gat. Je kunt er er helemaal omheen wandelen maar er ook in afdalen. Volgens een oude legende stond op de plek van het Solse Gat eens een klooster. Vanwege het liederlijke gedrag van de monniken verzwolg de aarde het klooster. Op gezette tijden zouden de klokken van het klooster nog te horen zijn en zouden de geesten van de monniken verschijnen. Vooral bij slecht weer gaan diep in de grond de klokken van het klooster luiden. Wie geen risico wil lopen, moet een bosje brandnetels plukken. Dat houdt boze monniken en heksen op afstand, zeggen ze. De nuchtere verklaring is dat het gat in de ijstijd is ontstaan door het smelten van een groot blok ijs, een zogeheten doodijsgat.
We lopen weer verder tussen de dansende bomen naar het eindpunt van deze afwisselende wandeling.
Met een gezellige groep liep ik een wandeling rond Gouda en Waddinxveen. We begonnen in Gouda door het Van Bergen IJzendoornpark. Na het verlaten van Gouda liepen we over de Winterdijk en door het open Zuid-Hollandse polderlandschap richting Waddinxveen. Aangekomen in Waddinxveen lopen we over de Waddinxveense hefbrug en langs de Brugkerk naar de horeca. We vervolgen de weg langs de Gouwe naar natuurgebied ’t Weegje. Het gebied bestaat uit gras, riet en moerasland. In het midden ligt een natuurplas dat is ontstaan in 1825 door de afgraving van veen. Na ongeveer 17 km wandelen zijn we weer terug in Gouda, waar op dat moment markt was en er weinig te zien was van de oude gebouwen :-(. Langs het Oude Stadhuys, het vijftiende-eeuwse stadhuis is een van de oudste gotische stadhuizen van Nederland, terug naar het station.
Bergen op Zoom: modern in een historisch jasje of historisch in een moderne tijd. De stad is trots op haar vele monumenten. De stad straalt historie uit.
De stad is ontstaan op een zandrug in een veengebied dat naar het westen overging in de Scheldedelta. Het veengebied ten oosten van de zandrug werd in het begin van de 13e eeuw ontgonnen. Ter ontwatering doorgroef men de zandrug met een kanaaltje, de Grebbe genaamd, dat door het stadsgebied ter hoogte van de huidige Korenmarkt liep tot aan de Haven. Ter plaatse van de huidige Markt kwam een aantal landwegen samen: de huidige Steenbergsestraat/Fortuinstraat, de Wouwsestraat/Zuivelstraat en de Korte Bosstraat/Hoogstraat. Aldus ontwikkelde zich de stad, die voor de Hertog van Brabant van belang was als vooruitgeschoven bastion tegen de expansie van het Graafschap Zeeland en het Graafschap Holland.
Een schitterend marktplein, een bijzondere toren, een mooie poort, de oude haven, het garnizoen, de vestingwerken? Het pronkstuk van de stad is het Markiezenhof. En voor wie het niet weet- het is een Carnavalstad. Je merkt, dat hier een gemeenschap leeft, die samen met de stad, Bergen op Zoom maakt.
Laat u in Leiden betoveren door het aanzicht van eeuwen geleden. Talrijke hofjes, een heuse burcht, mooie straatjes en de roots van Rembrandt ziet u in de historische binnenstad. Daarbovenuit is de Pieterskerk – de stad dankt zijn bijnaam Sleutelstad aan Petrus of Sint Pieter – vaak te zien.
Wandelen door Amsterdam-Oost (omgeving Weesperzijde, Oosterparkbuurt, Dapperbuurt, Transvaalbuurt, Watergraafsmeer, Indische Buurt, Oostelijk Havengebied, het Zeeburgereiland en IJburg). De bouw van de oostelijke stadsuitbreidingen begon in het laatste kwart van de 19e eeuw, met de bouw van de Oosterparkbuurt en de Dapperbuurt. Oud-Oost bestaat daarnaast ook uit de buurt langs de Weesperzijde. Recent is hier de wijk Oostpoort bij gekomen op het terrein van de vroegere Oostergasfabriek.
Tijdens de wandeling wisselde nieuwbouw en oude karakteristieke wijken elkaar af. Ik liep door de Indische buurt en de wereldberoemde multiculturele Dappermarkt.
Heusden is een gerestaureerde vestingstad gelegen aan de Bergsche Maas. Zij telt ongeveer 1500 inwoners (2007). In 1968 is begonnen met het in oude stijl restaureren van de vestingstad Heusden. Dit grootscheepse restauratieproject liep veertig jaar. Boven op de vestingwallen van vestingstad Heusden heb je een mooi uitzicht over het Brabantse en Gelderse landschap, de Bergsche Maas en de gerestaureerde stad. Wandelend door de schilderachtige straatjes en smalle steegjes ontdek je tal van eeuwenoude, goed bewaarde panden en gevels met mooie gevelstenen. De vesting heeft hierdoor een sfeervol karakter.
De geschiedenis van Leeuwarden gaat terug tot in de Romeinse tijd. Toen woonden er al mensen op de plek waar nu de Oldehove staat. Leeuwarden is ontstaan op terpen die werden opgeworpen aan een inham van de Middelzee die later dichtslibde en werd ingepolderd. De riviertjes Ee, Vliet en Potmarge mondden bij deze terpen uit in zee. De naam Leeuwarden duikt voor het eerst op in een schenkingsakte uit de 8e eeuw. In dit document van de abdij van Fulda spreekt men van villa Lintarwde.
Het zou een bijzondere dag worden deze 10e december 2017. Er was code rood afgegeven voor sneeuw, wind en ijzel. Maar een beetje wandelaar trotseert dit soort berichten :-). De rit naar Borkel en Schaft verliep prima, geen sneeuw, geen wind en ook geen ijzel. Eenmaal aangekomen op het Monseigneur Kuypersplein begon het lichtjes te sneeuwen. We zouden met 9 personen deze wandeling lopen, maar 5 hadden zich afgemeld i.v.m. het te verwachten weer. Voordat we zouden gaan wandelen dronken we eerst wat warms in het bruine café De Woeste Hoeve. Dan toch maar op pad, het was nog steeds wat natte sneeuw dat viel, een beetje teleurstellend, was dit nu code oranje? Maar we hadden het nog niet gezegd en toen kwamen de echte vlokken, steeds dikker werd de sneeuw, en het bleef nu ook liggen. Harder en harder begon het te sneeuwen, en al snel liepen er 4 sneeuwpoppen door de vallei van de Warmbeek, een vlak landschap dat zich uitstrekt vanaf de Belgische-Nederlandse grens tot aan de het kanaal Bocholt-Herentals. De vallei van de Warmbeek omvat natte hooi- en weilandjes, broekbossen, loof- en naaldbosjes. Helaas zagen we er weinig van, het zicht was door de sneeuw nog geen 5 meter.
Ongeveer halverwege kwamen we bij de horeca, hier kozen we een plekje voor de haard, waar ook onze jassen, handschoenen en dassen konden drogen. Kijkend naar buiten, de redelijke warmte bij de haard en bij het zien dat er nog steeds veel sneeuw viel, kwam er even de twijfel, blijven we nog zitten? Of trotseren we weer de sneeuw. Wij als echte wandelaars kozen natuurlijk voor het laatste 🙂
Kort nadat we weer aan het wandelen waren stopte het met sneeuwen. Doordat het zich beter werd genoten we des te meer van al het mooie witte rondom ons. In het gebied rondom Borkel en Schaft komt men diverse bezienswaardigheden tegen zoals het Mulke, de Tomp, De laathoeve Beverbeek en de Achelse Kluis, Het Mulke zijn de restanten van de laatste watermolen van het land van Grevenbroek.
Na ongeveer 20 km wandelen/glijden kwamen we terug in Borkel en Schaft. Daar hebben we in hetzelfde gezellige bruine cafeetje nog wat gedronken en bitterballen genuttigd. Zo’n dag leverde natuurlijk wel mooie sneeuwplaatjes op, bekijk ze hieronder…
Vandaag begin ik aan mijn laatste stuk van het Streekpad Nijmegen. Deze laatste etappe loop ik niet alleen, maar met Susan. We starten in Kranenbrug bij de Stufenhallen Kerk. Deze kerk is een van de meest eerbiedwaardige Godshuizen in het gebied tussen de Rijn en de Maas. De kerkzaal is rijkelijk ingericht met altaren, beelden en schilderingen (uit 600 na Chr.) Al sinds 1308 is Kranenburg een bedevaartsstadje.
Na een heel klein stukje centrum gaat de wandeling over de Via Romana. Dit is de oude Romeinse weg tussen Nijmegen, Kleve en Xanten. Na de val van het Romeinse Rijk is de Via Romana belangrijk gebleven als handelsroute.
Na een paar kilometer over de oude Romeinse weg te hebben gelopen, komen we in het Duitse plaatsje Wyler. Opvallend zijn de vele vogels in het natuurgebied rondom Wyler. Torenvalken en vele Ooievaars vliegen constant over ons heen. Een erg mooi gezicht.
Na Wyler verlaten we Duitsland en lopen we stijl omhoog de Duivelsberg op, een beruchte berg bij vele wandelaars. Deze 75,9 meter hoge heuvel behoorde tot 1949 tot het Duitse dorpje Wyler in de gemeente Kranenburg. Na de Tweede Wereldoorlog behoorde de Duivelsberg tot de vele kleine gebieden die Nederland op 23 april 1949 ten koste van Duitsland annexeerde. In tegenstelling tot de andere gebieden werd de Duivelsberg op 1 augustus 1963 niet teruggegeven aan Duitsland, maar bleef het Nederlands grondbezit. Behalve het Streekpad Nijmegen lopen ook het Pieterpad en Rivierenpad over de Duivelsberg. Voor de naam Duivelsberg bestaan verschillende verklaringen. Volgens een van de overleveringen heeft op de top van de berg een offerplaats voor heksen gelegen.
Eenmaal weer onderaan de Duivelsberg steken we de N325 over en lopen we langs het Wylerbergmeer. Daarna gaat het pad over de Querdamm richting de Thornsche Molen. Over de lange Kerkdijk lopen we richting de Ooij. Dit kleine dorp gelegen in het hart van de Gelderse Poort staat bekend om zijn natuur. Bij hotel-restaurant Oortjeshekken besluiten we te pauzeren.
Na de pauze gaat het verder door het moeras- en natuurgebied Groenlanden, dat onderdeel uitmaakt van het grotere natuurgebied de Gelderse Poort. Bij Groenlanden lopen we u over de ‘Defensiedijk’. De dijk was nog niet zo lang geleden onderdeel van de IJssellinie, die in de Koude Oorlog (1950-1968) ons land moest beschermen tegen een Russisch offensief! De linie berustte op het principe van stromende inundaties.
We lopen langs de Vlietberg en door de Ooyse schependom tussen de Galloway runderen en Konik paarden door. Het gebied ligt in de Ooijpolder aan de Waal. Na het natuurgebied bereiken we de grens met Nijmegen. We lopen een stukje langs de Waal en gaan omhoog door het Valkhofpark. Het is een van de oudste stadsparken van Nederland. Het park is aan het einde van de achttiende en begin negentiende eeuw aangelegd op en rond de resten van de Valkhofburcht. Het is ontworpen in Engelse landschapsstijl door de Haarlemse landschapsarchitect J.D. Zocher senior. In het park bleven van de burcht de Sint-Nicolaaskapel bewaard en resten van de Sint-Maartenskapel, ook wel de Barbarossaruïne genoemd.
Via de Veerpoortrappen gaan we weer omlaag en lopen weer een stuk langs de Waal tot aan de Grotestraat. Hier lopen we weer omhoog. We komen uit bij de St. Stevenskerk. Met de bouw van de kerk werd omstreeks het midden van de 13e eeuw begonnen. In 1273 werd de kerk gewijd door Albertus Magnus, de wijbisschop van Keulen. Van deze romaans-gotische kerk resteren de onderbouw van de toren en de meest westelijke traveeën van het schip.
De wandeling gaat verder door de Lange Hezelstraat, de straat staat bekend als de oudste winkelstraat van Nederland. Onderaan de straat gaan we linksaf door het Kronenburgerpark, een park in het centrum van Nijmegen. Waar het park de Parkweg raakt staan de resten van de middeleeuwse omwalling met de Kruittoren.
Vanaf het park lopen we richting station, het eindpunt van het Streekpad.
